توسط : 
تنگه هرمز یکی از مهم ترین و استراتژیک ترین آبراههای جهان است؛ گذرگاهی باریک اما فوق العاده حیاتی که خلیج فارس را به دریای عمان و آب های آزاد متصل میکند. این تنگه نه تنها نقش کلیدی در تجارت جهانی نفت و انرژی ایفا میکند، بلکه از نظر ژئوپلیتیکی، اقتصادی و حتی زیستمحیطی جایگاهی بیبدیل دارد. عبور روزانه میلیونها بشکه نفت از این مسیر دریایی، نام تنگه هرمز را بهعنوان قلب تپنده انرژی جهان بر سر زبانها انداخته است.
موقعیت جغرافیایی خاص، هم جواری با سواحل جنوبی ایران و کشورهای عربی، و تأثیر مستقیم آن بر امنیت انرژی جهان، باعث شده تنگه هرمز فراتر از یک مسیر دریایی ساده باشد؛ این آبراه باریک، نقطه تلاقی منافع بینالمللی و یکی از حساسترین مناطق راهبردی جهان بهشمار میرود. در ادامه این مقاله، بهصورت دقیق و تخصصی به معرفی تنگه هرمز، اهمیت آن و نقش تعیینکنندهاش در معادلات منطقهای و جهانی خواهیم پرداخت.
تنگه هرمز ایران؛ آبراهی راهبردی در قلب خاورمیانه
تنگه هرمز یکی از حساسترین و مهمترین آبراههای بینالمللی در منطقه خاورمیانه بهشمار میرود. این گذرگاه دریایی باریک، نقش اتصالدهنده میان خلیج فارس و دریای عمان را ایفا میکند و امکان دسترسی کشورهای حاشیه خلیج فارس به آبهای آزاد جهان را فراهم میسازد. موقعیت جغرافیایی خاص تنگه هرمز باعث شده است این آبراه نهتنها برای کشورهای منطقه، بلکه برای اقتصاد جهانی نیز از اهمیتی استراتژیک برخوردار باشد.
اهمیت تنگه هرمز پس از کشف نفت
با کشف منابع عظیم نفت و گاز در خلیج فارس، جایگاه تنگه هرمز ایران بیش از پیش برجسته شد. امروزه بخش قابل توجهی از صادرات انرژی جهان از طریق این آبراه حیاتی انجام میشود و همین موضوع، تنگه هرمز را به یکی از شاهراههای اصلی تجارت نفت در دنیا تبدیل کرده است. هرگونه تغییر یا اختلال در تردد دریایی این مسیر، میتواند تأثیر مستقیمی بر بازارهای جهانی انرژی و اقتصاد بینالملل داشته باشد.
جزایر ایرانی و نقش آنها در تسلط بر تنگه هرمز
یکی از عوامل کلیدی در افزایش نفوذ و تسلط ایران بر تنگه هرمز، قرارگیری چندین جزیره مهم ایرانی در محدوده این آبراه است.
جزایر قشم، هرمز، لارک و هنگام
جزایر قشم، هرمز، لارک و هنگام در داخل یا مجاورت تنگه هرمز واقع شدهاند و از نظر جغرافیایی و راهبردی اهمیت بالایی دارند. این جزایر، موقعیت ایران را در کنترل و مدیریت تردد دریایی این گذرگاه بینالمللی تقویت میکنند.
در این میان، جزیره قشم بهدلیل وسعت زیاد، موقعیت ممتاز و ظرفیتهای گسترده گردشگری، اقتصادی و تجاری، جایگاهی ویژه دارد و نقش آن در معادلات منطقهای تنگه هرمز پررنگتر از سایر جزایر است.
همسایگان منطقهای و ادعاهای مرتبط با تنگه هرمز
تنگه هرمز در جنوبیترین نقطه ایران، استان هرمزگان را به استان مسندم در کشور عمان متصل میکند. کشورهایی مانند امارات متحده عربی و عربستان سعودی که از همسایگان اصلی عمان محسوب میشوند، از جمله بازیگران مهم منطقهای هستند که همواره نسبت به بهرهبرداری از این آبراه استراتژیک توجه ویژهای داشتهاند.
تردد کشتیها و جایگاه تنگه هرمز در تجارت جهانی
امروزه بیشترین تردد کشتیهای تجاری غولپیکر و نفتکشهای عظیم بینالمللی در مسیر تنگه هرمز انجام میشود. این حجم بالای رفتوآمد دریایی، نشاندهنده نقش بیبدیل این گذرگاه در زنجیره تأمین انرژی و تجارت جهانی است. به همین دلیل، تنگه هرمز همواره یکی از نقاط کانونی توجه سیاسی، اقتصادی و امنیتی در سطح بینالملل بوده است.
تنگه هرمز چگونه شکل گرفت؟
تنگه هرمز حاصل میلیونها سال تحولات طبیعی و زمینشناختی است. این گذرگاه آبی مهم، نتیجه فعالیتهای مستمر زمینساختی، برخورد صفحات قارهای، نوسانات سطح آب دریاها و فرسایشهای تدریجی در طول اعصار زمینشناسی بهشمار میرود. مجموعه این فرآیندها، بهمرور زمان گذرگاهی باریک اما عمیق را میان فلات ایران و شبهجزیره عربستان پدید آورد؛ آبراهی که امروزه یکی از حیاتیترین مسیرهای کشتیرانی جهان محسوب میشود.
این تنگه استراتژیک، بهواسطه اتصال خلیج فارس به دریای عمان، نقشی کلیدی در ترانزیت جهانی انرژی، بهویژه نفت و گاز، ایفا میکند و جایگاه آن فراتر از یک پدیده طبیعی ساده است.
اهمیت تاریخی و باستانشناسی تنگه هرمز
تنگه هرمز ایران علاوه بر ارزش اقتصادی و تجاری، از منظر تاریخی و باستانشناسی نیز اهمیت قابل توجهی دارد. این گذرگاه آبی برای نزدیک به شش قرن، شاهراه اصلی تجارت دریایی در منطقه محسوب میشده و نقش تعیینکنندهای در تبادلات اقتصادی میان شرق و غرب ایفا کرده است.
رقابت قدرتهای جهانی بر سر تنگه هرمز
در طول تاریخ، قدرتهای استعمارگر متعددی با هدف تسلط بر این آبراه راهبردی، تلاش کردهاند از طریق حمله نظامی، نفوذ سیاسی یا حتی مذاکره و اتحادهای موقت، کنترل تنگه هرمز را بهدست آورند. در برخی مقاطع تاریخی، این تلاشها به موفقیتهای مقطعی نیز منجر شده است.
نقش حکومتهای ایران در حفظ تسلط بر تنگه هرمز
در سدههای اخیر، دولتها و پادشاهان مختلف ایران همواره برای حفظ حاکمیت بر گذرگاه هرمز با قدرتهای خارجی درگیر بودهاند. از جمله این دورهها میتوان به زمان شاه عباس صفوی، کریمخان زند و همچنین دوران پهلوی اشاره کرد که ایران در مواجهه با دولتهایی مانند پرتغال، اسپانیا، بریتانیا و در دورههای بعد ایالات متحده آمریکا، چالشهای سیاسی و نظامی متعددی را تجربه کرده است.
با وجود این درگیریها و فشارهای بینالمللی، ایران در نهایت توانسته است تسلط راهبردی خود بر تنگه هرمز را حفظ کند؛ موضوعی که نقش مهمی در معادلات ژئوپلیتیکی منطقه داشته است.
دلیل نامگذاری تنگه هرمز
درباره وجه تسمیه تنگه هرمز روایتها و دیدگاههای مختلفی وجود دارد. یکی از رایجترین نظریهها بر این باور است که نام این تنگه از جزیره هرمز گرفته شده است؛ جزیرهای که در دهانه این آبراه قرار دارد و از دیرباز اهمیت تجاری و تاریخی داشته است.
ریشهشناسی واژه هرمز
بر اساس دیدگاهی دیگر، واژه «هرمز» برگرفته از واژه باستانی «هورموغ» است؛ واژهای که در آن «موغ» بهمعنای نخل و «موغستان» بهمعنای نخلستان تعبیر میشود. این نظریه به پوشش گیاهی و شرایط اقلیمی مناطق جنوبی ایران در گذشته اشاره دارد و یکی از روایتهای معتبر در نامگذاری این تنگه بهشمار میرود.
تنگه هرمز کجاست؟
تنگه هرمز در حدفاصل خلیج فارس و دریای عمان قرار دارد و بهعنوان تنها مسیر ارتباطی خلیج فارس با آبهای آزاد جهان شناخته میشود. این گذرگاه آبی باریک، یکی از مهمترین آبراههای بینالمللی است که نقش حیاتی در کشتیرانی، تجارت جهانی و ترانزیت انرژی ایفا میکند.
از نظر جغرافیایی، بخش شمالی تنگه هرمز به شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران محدود میشود و در بخش جنوبی، این تنگه به شبهجزیره مسندم در شمالیترین نقطه کشور عمان میرسد. این موقعیت ویژه، تنگه هرمز را به نقطه تلاقی منافع منطقهای و بینالمللی تبدیل کرده است.
تقسیمبندی جغرافیایی تنگه هرمز
گستره آبراه هرمز از نظر حقوقی و جغرافیایی به سه بخش اصلی تقسیم میشود که هر یک جایگاه مشخصی دارند.
آبهای سرزمینی ایران و عمان
بر اساس تقسیمبندی رسمی، ۱۲ مایل دریایی (معادل حدود ۲۲ کیلومتر) از پهنه تنگه هرمز در محدوده آبهای سرزمینی ایران قرار دارد. همین میزان نیز به آبهای سرزمینی کشور عمان اختصاص یافته است. هر یک از این کشورها تنها بر آبها و سواحل متعلق به خود حق نظارت و اعمال حاکمیت دارند.
آبهای آزاد بینالمللی
در میان آبهای سرزمینی ایران و عمان، بخشی به عرض حدود ۳ کیلومتر بهعنوان آبهای آزاد بینالمللی تعریف شده است. هیچیک از دو کشور حق دخل و تصرف در آبهای سرزمینی یکدیگر را ندارند و تردد کشتیها در این بخش تابع قوانین بینالمللی است.
عرض تنگه هرمز و وضعیت تردد دریایی
عرض تنگه هرمز در نقاط مختلف متفاوت است؛ با این حال، این گذرگاه بهگونهای است که امکان کنترل و نظارت نظامی بر آن وجود دارد. همین ویژگی باعث شده این تنگه از منظر امنیتی و راهبردی اهمیت بالایی داشته باشد.
بر اساس مقررات کنوانسیون حقوق دریاها که در سال ۱۹۸۲ میلادی به تصویب رسیده است، در شرایط صلح، تمامی کشتیهای تجاری و نظامی کشورهای مختلف حق عبور و مرور آزادانه از این تنگه بینالمللی را دارند؛ موضوعی که نقش تنگه هرمز را در کشتیرانی جهانی پررنگتر میکند.
وضعیت امنیتی مناطق مشرف به تنگه هرمز در ایران
مناطق مشرف به تنگه هرمز در خاک ایران، بهعنوان مناطق حساس و نظامی شناخته میشوند. به همین دلیل، تردد و حضور در این نواحی تنها با اخذ مجوزهای رسمی امکانپذیر است. این محدودیتها با هدف حفظ امنیت ملی و کنترل دقیق یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان اعمال میشوند.
تنگه هرمز چگونه آبراهی است؟
در میان دریاها و اقیانوسهای بزرگ جهان، آبراههای متعددی با ویژگیها و موقعیتهای متفاوت وجود دارند؛ اما یکی از مهمترین شاخصههای یک آبراه راهبردی، عرض دهانه و قابلیت تردد ایمن کشتیهای بزرگ است. تنگه هرمز از این نظر در زمره شاخصترین آبراههای بینالمللی قرار میگیرد و بهعنوان گذرگاهی مناسب برای عبور کشتیهای تجاری عظیم و نفتکشهای غولپیکر شناخته میشود.
کشتیهایی که از این آبراه عبور میکنند، نهتنها از نظر اقتصادی، بلکه از جنبههای نظامی، سیاسی و امنیتی نیز اهمیت بالایی دارند. در مقیاس جهانی، تنها تعداد محدودی تنگه دریایی با جایگاه راهبردی و ابعاد تنگه هرمز قابل مقایسه هستند.
نقش تنگه هرمز در صادرات نفت و گاز جهان
برآوردها نشان میدهد که بهطور متوسط، حدود ۳۰ درصد از نفت صادراتی جهان در طول شبانهروز از آبراه هرمز عبور میکند. کشورهای مهم نفتخیز منطقه خاورمیانه مانند ایران، امارات متحده عربی، کویت و عراق که از اعضای اصلی سازمان اوپک محسوب میشوند، بخش قابل توجهی از تولید نفت خود را از طریق این گذرگاه دریایی به بازارهای جهانی صادر میکنند.
نقش قطر در ترانزیت انرژی از تنگه هرمز
علاوه بر نفت، کشور قطر بهعنوان بزرگترین صادرکننده گاز طبیعی مایع (LNG) در جهان، تمامی فرآوردههای صادراتی خود را از مسیر تنگه هرمز به کشورهای اروپایی و آمریکایی ارسال میکند. این موضوع، اهمیت تنگه هرمز را در امنیت انرژی جهان دوچندان کرده است.
وضعیت حقوقی و بهرهبرداری از تنگه هرمز
امکان استفاده و بهرهبرداری از تنگه هرمز بهطور مستقیم در اختیار دو کشور ایران و عمان قرار دارد. در شرایط صلح، تردد کشتیهای تجاری و نظامی از این آبراه بینالمللی مطابق قوانین حقوق دریاها آزاد است.
شرایط خاص در زمان درگیریهای نظامی
در شرایط ویژه و در صورت بروز جنگ برای یکی از کشورهای مشرف به تنگه، ایران یا عمان این حق را دارند که کشتیهای عبوری را پیش از عبور مورد بازرسی قرار دهند. با این حال، در حالت کلی، امکان تعلیق کامل تردد کشتیها برای کشورهای همجوار وجود ندارد و استفاده از حریم تنگه هرمز طبق ضوابط بینالمللی ادامه مییابد.
حتی در دوران جنگ ایران و عراق نیز عبور کشتیها از این گذرگاه حیاتی با مقررات خاصی انجام میشد.
ابعاد، عرض و عمق تنگه هرمز
تنگه هرمز از نظر ابعاد فیزیکی نیز ویژگیهای منحصربهفردی دارد:
عرض تنگه در باریکترین بخش حدود ۳۹ کیلومتر (معادل ۲۱ مایل دریایی) است.
در پهنترین نقاط، عرض آن به حدود ۹۶ کیلومتر (۵۲ مایل دریایی) میرسد.
مسیر اصلی کشتیرانی در این تنگه، پهنایی در حدود ۳٫۷ کیلومتر دارد که امکان کنترل و نظارت دقیق تردد دریایی را فراهم میکند.
طول کلی تنگه هرمز حدود ۱۶۷ کیلومتر (نزدیک به ۱۰۴ مایل) برآورد میشود.
ویژگیهای ژئومورفولوژیک و عمق آب در تنگه هرمز
از نظر عمق، تنگه هرمز نسبت به خلیج فارس عمیقتر است و شیب بستر آن از شمال به جنوب افزایش مییابد. عمق آب در حوالی جزیره لارک به حدود ۳۶ متر میرسد و در نزدیکی شبهجزیره مسندم حتی از ۱۰۰ متر نیز فراتر میرود. این در حالی است که عمیقترین نقاط خلیج فارس معمولاً عمقی بیش از ۹۰ متر ندارند.
انحنای تنگه هرمز بهسمت شمال و درون فلات ایران متمایل است؛ عاملی که باعث شده خط ساحلی ایران در این آبراه طولانیتر و از نظر جغرافیایی مشرفتر باشد. این ویژگی، نقش ایران را در کنترل و مدیریت این گذرگاه استراتژیک بیش از پیش برجسته میکند.
تنگه هرمز در جهان؛ گذرگاهی فراتر از مرزهای منطقهای
تنگه هرمز در طول تاریخ، بهدلیل موقعیت جغرافیایی حساس و نقش تعیینکنندهاش در تجارت جهانی، همواره یکی از کانونهای اصلی منازعات بینالمللی بوده است. این آبراه باریک اما حیاتی، بهعنوان نقطه اتصال خلیج فارس به آبهای آزاد، جایگاهی فراتر از یک گذرگاه منطقهای دارد و در معادلات سیاسی، نظامی و اقتصادی جهان تأثیرگذار است.
ایران از نظر توان نظامی و موقعیت جغرافیایی، تسلط قابل توجهی بر تنگه هرمز دارد. وجود جزایر متعدد ایرانی در محدوده این آبراه، شرایط نظارت و کنترل را برای نیروهای نظامی ایران تسهیل کرده است. هرچند ایران و عمان بهصورت مشترک در این تنگه سهیم هستند، اما بهدلیل وسعت کمتر کشور عمان و محدود بودن توان نظامی آن، در عمل برتری راهبردی ایران در تنگه هرمز مشهودتر است.
جایگاه تنگه هرمز در میان پرترددترین آبراههای جهان
تنگه هرمز بهعنوان سومین تنگه پرتردد جهان شناخته میشود. اهمیت این گذرگاه زمانی بیشتر نمایان میشود که بدانیم خلیج فارس بهتنهایی حدود ۶۰ درصد از ذخایر نفت و نزدیک به ۴۰ درصد از ذخایر گاز طبیعی جهان را در خود جای داده است. از این رو، تنگه هرمز یکی از بزرگترین و حیاتیترین مسیرهای انتقال انرژی در سطح بینالمللی بهشمار میرود.
تأمین امنیت این آبراه استراتژیک، ارتباط مستقیمی با امنیت انرژی جهان دارد و هرگونه تنش یا بیثباتی در این منطقه میتواند بازارهای جهانی انرژی را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد.
نقش تنگه هرمز در صادرات نفت به بازارهای جهانی
صادرات نفت و فرآوردههای انرژی از طریق آبراه هرمز به بازارهای مهمی در آسیا، آمریکا و اروپای غربی انجام میشود. در میان کشورهای آسیایی، ژاپن یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت از مسیر تنگه هرمز محسوب میشود؛ بهطوریکه بیش از ۷۵ درصد از نفت خام مصرفی این کشور از طریق این گذرگاه دریایی تأمین میگردد.
نفتکشهای غولپیکر و انتقال انرژی
انتقال نفت در این مسیر عمدتاً توسط نفتکشهای بسیار بزرگ انجام میشود؛ کشتیهایی که ظرفیت حمل آنها گاه به بیش از دو میلیون بشکه نفت میرسد. این حجم عظیم جابهجایی، نشاندهنده نقش بیبدیل تنگه هرمز در زنجیره تأمین انرژی جهانی است.
پیامدهای جهانی مسدود شدن تنگه هرمز
در صورت مسدود شدن تنگه هرمز به هر دلیل، صادرات نفت و فرآوردههای انرژی از این مسیر متوقف خواهد شد و بازارهای جهانی با کمبودی بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت در روز مواجه میشوند. چنین وضعیتی، بهطور مستقیم موجب افزایش شدید قیمت نفت در بازارهای بینالمللی خواهد شد.
در واقع، بسته شدن تنگه هرمز بهمعنای توقف صادرات حدود ۹۰ درصد از نفت حوزه خلیج فارس و اختلال گسترده در مبادلات تجاری و انرژی در سطح جهانی است؛ رخدادی که پیامدهای اقتصادی، سیاسی و حتی امنیتی آن، فراتر از مرزهای منطقه خاورمیانه خواهد بود.
اهمیت تنگه هرمز در اقتصاد کشورهای حوزه خلیج فارس
تنگه هرمز نقشی محوری در صادرات نفت و فرآوردههای انرژی کشورهای حوزه خلیج فارس ایفا میکند. میزان وابستگی این کشورها به این گذرگاه دریایی متفاوت است، اما در مجموع میتوان گفت بخش عمدهای از تولید انرژی منطقه از طریق این آبراه استراتژیک به بازارهای جهانی منتقل میشود.
بر اساس آمارهای موجود، ایران و عربستان سعودی حدود ۹۰ درصد از صادرات نفت خود را از مسیر تنگه هرمز انجام میدهند. این رقم برای امارات متحده عربی به حدود ۹۹ درصد و برای عراق نزدیک به ۹۸ درصد میرسد. در این میان، کشورهای کویت و قطر بهطور کامل و ۱۰۰ درصد صادرات نفت و گاز خود را از همین مسیر دریایی عبور میدهند؛ موضوعی که میزان وابستگی این کشورها به تنگه هرمز را بهخوبی نشان میدهد.
نقش تنگه هرمز در تجارت غیرنفتی منطقه
اهمیت آبراه هرمز تنها به عبور نفتکشهای بزرگ محدود نمیشود. بیش از ۵۰ درصد از مبادلات بازرگانی کشورهای حوزه خلیج فارس از طریق این تنگه و بهوسیله کشتیهای تجاری عظیم انجام میگیرد. این حجم از تردد دریایی، تنگه هرمز را به یکی از مهمترین مسیرهای حملونقل دریایی جهان تبدیل کرده است.
تنگه هرمز؛ شاهراه حیاتی اقتصاد انرژی جهان
با توجه به حجم بالای صادرات نفت، گاز و کالاهای تجاری، تنگه هرمز بهدرستی بهعنوان شاهراه حیاتی اقتصاد نفتی جهان شناخته میشود. هرگونه اختلال در تردد این مسیر، حتی در بازهای کوتاه، میتواند پیامدهای گستردهای برای بازارهای جهانی بههمراه داشته باشد.
پیامدهای بسته شدن تنگه هرمز
تنها یک روز بسته بودن تنگه هرمز میتواند موجب افزایش چشمگیر قیمت هر بشکه نفت در بازارهای جهانی شود. در سناریوهای بحرانی، چنانچه ایران اقدام به مسدودسازی این گذرگاه کند، بهلحاظ فنی ممکن است از چند روز تا حدود سه ماه زمان لازم باشد تا شرایط برای بازگشایی کامل مسیر فراهم شود.
چنین وقفهای در صادرات انرژی، میتواند اقتصاد جهانی را با نوسانات شدید مواجه کرده و معادلات سیاسی و اقتصادی بسیاری از کشورها را تحت تأثیر قرار دهد.
موقعیت تنگه هرمز — توضیح جغرافیایی دقیق
تنگه هرمز در حد فاصل جنوب ایران و شمال کشور عمان قرار دارد و نقش پل ارتباطی بین خلیج فارس و دریای عمان را ایفا میکند.
📍 موقعیت جغرافیایی
در شمال تنگه هرمز: استان هرمزگان (ایران) و سواحل بندرعباس، میناب و جزایر جنوبی ایران قرار دارند.
در جنوب تنگه هرمز: شبهجزیره مسندم (عمان) واقع است، که بهدلیل قرارگیری در دهانه آبراه، نقش برجستهای در شکلدهی مسیرهای کشتیرانی دارد.
این گذرگاه دریایی، باریکترین بخش اتصال خلیج فارس به آبهای آزاد است و بهعنوان تنها مسیر مطمئن و قانونی کشتیرانی نفت و کالاهای تجاری از حوزه خلیج فارس شناخته میشود.
چرا بررسی موقعیت تنگه هرمز روی نقشه اهمیت دارد؟
وقتی تنگه هرمز روی نقشه مشاهده میشود، میتوان چند حقیقت حیاتی را بهتر درک کرد:
۱٫ ارتباط مستقیم خلیج فارس با آبهای آزاد
این گذرگاه یکی از معدود مسیرهای دریایی است که دسترسی صادراتی نفت و گاز را به بازارهای جهانی (آسیا، اروپا و آمریکا) ممکن میسازد.
۲٫ همجواری با کشورهای مهم حوزه انرژی
کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند ایران، عربستان، کویت، امارات و قطر همه در نزدیکی این گذرگاه قرار دارند و حجم عظیمی از صادرات انرژی و کالاهای تجاری خود را از طریق آن انجام میدهند.
۳٫ تراکم بالای کشتیرانی
اگر موقعیت تنگه هرمز را در لایههای ترافیک دریایی مشاهده کنی، متوجه میشوی که این آبراه یکی از پرترددترین مسیرهای جهان است — بهویژه برای نفتکشها، حاملهای گاز و کشتیهای تجاری عظیم.
نحوه یافتن تنگه هرمز روی هر نقشه آنلاین
برای دیدن موقعیت «تنگه هرمز» در هر سرویس نقشه (مثل گوگلمپ، بینگمپ، یا …):
در بخش جستجوی نقشه عبارت “Strait of Hormuz” یا «تنگه هرمز» را وارد کن.
نقشه را بزرگنمایی (Zoom in) کن تا موقعیت دقیق میان جنوب ایران (هرمزگان) و شبهجزیره مسندم (عمان) قابل مشاهده شود.
میتوانی زاویه دید را بهسمت شمال و جنوب تغییر دهی تا مسیرهای کشتیرانی را هم بهتر ببینی.
